جهان داور، چو گیتی را بنا کرد

مهیا تا کند اجزای او را

ز دریا عمق و از خورشید گرمی

تکاپو از نسیم و مویه از جوی

ز امواج خروشان، تندخویی

صفا از صبح و شورانگیزی از می

ز طبع زهره، شادی آفرینی

ز آتش گرمی و دم سردی از آب

گرانسنگی ز لعل کوهساری

فریب از مار و دوراندیشی از مور

ز جادوی فلک، تزویر و نیرنگ

ز گرگ تیز دندان، کینه جویی

جهانی را به هم آمیخت ایزد

پی ایجاد زن، اندیشه ها کرد

ستاند از لاله و گل، رنگ و بو را

ز آهن سختی، از گلبرگ نرمی

ز شاخ تر، گراییدن بهر سوی

ز روز و شب دو رنگی و دورویی

شکر افشانی و شیرینی از نی

ز پروین، شیوه بالا نشینی

خیال انگیزی از شبهای مهتاب

سبکروحی ز مرغان بهاری

طراوت از بهشت و جلوه از حور

تکبر از پلنگ آهنین چنگ

ز طوطی، حرف ناسنجیده گویی

همه در قالب زن، ریخت ایزد